[f. as prec.]

1

  1.  Earnest entreaty, intercession, supplication.

2

c. 1300.  in Wright’s Lyric P., xxxiv. 95. Heo mai don us god, thurh hire bysechynge.

3

1480.  Caxton, Chron. Eng., ccxii. 198. At the prayer and besechyng of his lieges.

4

1872.  Holland, Marb. Proph., 29. With a look of wild beseeching.

5

  2.  An earnest request, entreaty, prayer.

6

a. 1300.  E. E. Psalter xvi[i]. 1. Bihald what mi bisekinge es.

7

1340.  Ayenb., 98. Þe bezechinge þet he ous made … þet wes þet pater noster.

8

1480.  Caxton, Chron. Eng., ccxxxii. 251. Continuel besechynges of many noble man.

9

1659.  Milton, Rupt. Commw., Wks. (1851), 403. By publick Addresses, and brotherly beseechings.

10

1882.  W. S. Blunt, Sonn. Proteus, Vanitas Van. O glorious sighs, Sublime beseechings.

11

  † b.  A plea, petition. Obs.

12

1340.  Ayenb., 39. Ualse playneres þet makeþ ualse bezechinges.

13