adv. Obs. Forms: 1 ʓelome, 25 ilome, 3 ȝelome, 35 ylome. [OE. ʓelóme, f. ʓe- Y-, with an element of obscure origin: see LOOM sb.1] Frequently, often; phr. oft and ylome.
a. 1000. Cædmons Gen., 1539. Ʒe on wolcnum þæs oft ʓelome andʓiettacen maʓon sceawiʓan.
c. 1175. Lamb. Hom., 13. Westmes þorð uuele wederas oft and ilome scal for-wurðan.
c. 1200. Trin. Coll. Hom., 31. Heald þin cunde, and þine licames lust kel ilome.
a. 1250. Owl & Night., 595. Þar me mai þe ilomest finde, Þar men worpeþ hore bihinde.
134070. Alisaunder, 521. A Lioun in a launde may lightlych driue Of hertes an holle herde, as happes ilome.
c. 1400. St. Alexius (Laud 622), 69. Men speken of hym ylome In alle þinges wiþouten strijf.