a. Obs. [OE. wíndruncen = Du. wijndroncken (Kilian), G. weintrunken, ON. víndrukkinn.] Drunk (with wine). Hence † Winedrunkenness.

1

a. 1000.  Daniel, 753. Windruncen ʓewit.

2

c. 1205.  Lay., 8126. Þa drihliche gumen weoren win drunken.

3

a. 1250.  Prov. Alfred, 270, in O. E. Misc., 118. Ne wurþ þu neuer so wod ne so wyn-drunke Þat euere segge þine wife alle þine wille.

4

1387.  Trevisa, Higden (Rolls), III. 357. [Polemius] was wyndronke. Ibid., VI. 39. He hated wyn dronkenes.

5

1390.  Gower, Conf., III. 19. That man mai wel noght longe stonde Which is wyndrunke of comun us.

6

c. 1440.  Promp. Parv., 529/2. Wyyne drunkon.

7

1549.  Coverdale, etc., Erasm. Par. 1 Thess. v. 7. Those that are wynedrunken, are drunken in the night.

8